Waarschijnlijk al vaker gevraagd: wat is zorg, die daarbij de gebruikelijke zorg van huisgenoten voor elkaar niet overstijgt?
Mijn vrouw vraagt zich al jaren af of ik geen mantelzorger ben. Enkele voorbeelden: deze email kan ze niet versturen, want probeer maar eens een schrijfmachine of computertekst netjes klaar te krijgen, als je alleen je 'linkerhand' nog ter beschikking hebt. Je man moet je brood smeren, je man moet koken (waarbij ook hoort het snijden en wassen van groenten, e.d.), enz.
Neen zegt het CIZ: de man kan toch nog alles, dan hebt u geen hulp nodig en is uw man geen mantelzorger. Er wordt niet gevraagd, of je man er dingen voor moe(s)t opgeven om volledig huisman te worden.
Maar mooie voorbeelden worden wel aangehaald van een "echte" mantelzorger: 'n buurvrouw, die elke dag komt om de steunkousen te helpen aan te trekken, dat is wel een mantelzorgster...
Neen, we vragen geen hulp, we vragen geen geld. Maar mijn vrouw wil weten of al die extra dingen, die door haar man gedaan (moeten) worden nog steeds niet onder mantelzorg thuishoren?
Dat er nog meer problemen bij komen, zoals de ov-chipkaart, zorgen er dan ook nog voor, dat je als gehandicapte (en toevallig ook nog bejaarde) niet meer alleen op reis kunt. Hoe moet je als gehandicapte nog naar familie komen, als je zes tot acht keer moet in- èn uitchecken om naar je familie te kunnen? Met je verkeerde hand. Dan kun je niet eens meer een cadeautje meenemen..
En daarmee zijn we weer bij het begin: wat gaat boven het gebruikelijke uit?
Beschouw dit maar als een melding: in elk geval bespaart de huidige opstelling ten opzichte van mantelzorgers een hoop geld, maar wat het gaat kosten als de mantelzorger eens uitvalt? Wie zorgt dan waarvoor?
met dank voor uw aandacht
H.Weltens, namens zijn vrouw.
Ben ik geen mantelzorger ?
Je vrouw krijgt een CVA in Duitsland en wordt daar geweldig opgevangen. Zelfs de ziekenwagen, die haar terug moet brengen, wordt betaald. Maar... de specialisten in Maastricht kunnen geen Duits lezen.
Het uitgebreide rapport geeft aan, dat ze zo snel mogelijk geopereerd moet worden. Alleen zegt de Duitse professor, dat het hoogste graad is en dat begrijpen ze in Nederland niet: daar moet je percentages aangeven. I.p.v. zo snel mogelijk wordt het, dank zij 'n andere professor, na zes weken...
En dan blijft je vrouw gehandicapt. Ze wordt verwezen naar de afdeling handtherapie, maar die bestaat niet...
Ze hoeft niet te verhuizen, als ze extra leuningen krijgt in de flat, waar ze woont. Maar de mevrouw van het RIO (inmiddels CIZ) komt niet eens kijken. In een flat krijg je geen extra leuning. Omdat je als niet erkend mantelzorger toch maar een klacht indient bij de gemeente, blijkt het RIO al lang achter te lopen.
'n Lachertje: je moet toch nog naar de gemeente om je klacht toe te lichten en daar wordt je verwelkomd met: "sorry, procedureel moest u nog even komen, maar u hebt groot gelijk."
En dan krijg je op 1 april daaropvolgend, als de leuning al vier maanden in gebruik is, een brief van de Vereniging van Eigenaren, dat je die leuning wit moet verven. En dat terwijl je met de ambtenaar van de gemeente en de aannemer (van die VvE) hebt geconcludeerd, dat die houten leuning het best past bij de kleur van de bakstenen muren.
En wat het CAK betreft: die sturen nog rekeningen over zorg die je niet gehad hebt, omdat het CIZ die wel doorgegeven heeft aan het CAK maar niet aan - in ons geval - het Groene Kruis. Dus wel betalen voor hulp, die je niet gehad hebt.
Maar waarom moet dit allemaal over zoveel schijven lopen? Hoeveel geld wordt daarmee verknoeid?
En wat een zorgmakelaar is, is ons een raadsel. Dat komt er ook nog bij.
Als u het nog volgen kunt, wij niet meer.
Hub Weltens.
Uit uw verhaal begrijp ik dat uw vrouw rechts een verlamming heeft opgelopen en dat u daardoor veel dingen in huis heeft moeten opvangen.
Het feit dat u zorgt voor uw vrouw, die een handicap heeft en dat al langer dan 3 maanden, maakt dat u een mantelzorger bent.
Dat wil niet zeggen dat u daar financieel een vergoeding voor kunt krijgen. Misschien komt u wel in aanmerking voor het mantelzorgcompliment, maar dat ligt weer aan de indicatie die uw vrouw heeft of kan krijgen bij het CIZ. U kunt daarvoor een formulier "Aanvragen AWBZ hulp" invullen. Daarop kunt u ook aangeven welke hulp uw vrouw van de mantelzorger ontvangt (van u dus). Het formulier kunt u aanvragen bij het Zorgloket of bij het het CIZ. Ook zou u zich kunnen wenden tot het Steunpunt Mantelzorg bij u in de buurt.
Veel succes en sterkte verder.
Vriendelijke groet,
Jannet Huisman
Consulent Informele Zorg
Steunpunt Informele Zorg Enschede
Huishoudelijke zorg bij overbelasting mantelzorger.
Veel gemeenten waren en zijn geneigd om een aanvraag voor huishoudelijke hulp uit de WMO af te wijzen als er een gezonde partner is. En het zonder enig onderzoek te bestempelen als 'gebruikelijke zorg', ook al is de mantelzorger overbelast.
Ik had daar in 2007 zelf ervaring mee. het is een juridische procedure geworden tot aan de Centrale Raad van Beroep. Ik was niet de enige. Er was nog een tweede gelijksoortige procedure.
De rechters van de Centrale Raad van Beroep hebben nu gesproken.
Als je partner jouw mantelzorger is en overbelast of overbelasting dreigt, dan kan je aanvraag doen voor huishoudelijke zorg uit de WMO. De gemeente moet dan onderzoeken of er inderdaad sprake is van (dreigende) overbelasting. De gemeente mag niet klakkeloos beslissen dat je partner het huishouden er zomaar bij moet doen, oftewel dat het 'gebruikelijke zorg' is. Blijkt er sprake te zijn van overbelasting, dan is er recht op huishoudelijke zorg uit de WMO!
Doe je voordeel met deze uitspraak van de Centrale Raad van Beroep: BL9930.
Arjen Kuiper
Sneek apr. 2010
Je vraagt naar zorgmakelaars. Volgens mij bestaan zorgmakelaars lang niet overal in Nederland. Steunpunten mantelzorg wel, op de website van Mezzo kun je vinden waar deze bij jou in de buurt zijn. Ze hebben altijd consulenten die kunnen helpen met het vinden van de juiste hulp.
Een andere mogelijkheid is om lid te worden van de patiëntenvereniging voor CVA-getroffenen en hun partners. Lokale afdelingen houden regelmatig bijeenkomsten waar je ervaringen kunt uitwisselen.
Zelf heb ik ook praktijkervaring met hetgeen je beschrijft: ook mijn man heeft een CVA gehad en kan heel veel niet meer doen. Uiteindelijk kon ik daardoor niet meer blijven werken. Ik heb vorig jaar de indicatie opnieuw laten stellen zonder daar alle zorg van af te trekken die ik lever (in en uit bed halen, wassen, aankleden, naar toilet helpen, medicijnen aanreiken en ga zo maar door) en dat hebben we, met veel moeite natuurlijk, laten omzetten in een PGB. Voor een deel betalen we daar de thuiszorg mee, die hiervoor ook al kwam, voor de rest huurt mijn man mij in. Dat maakt het verlies aan inkomen weer aardig goed! En zeker op feestdagen als vandaag, als de thuiszorg niet komt, dan blijft er meer voor mij over. Ook de vakantie betaalt zichzelf als het ware, want dan hoeven we de thuiszorg niet te betalen, en krijg ik meer geld voor natuurlijk ook we het meerwerk dat ik dan doe.
Om dit voor elkaar te krijgen is het de kunst om het indicatiegesprek goed te voeren. Je moet nl heel goed kunnen uitleggen wat je precies doet, in termen die indicatiestellers kunnen begrijpen. (Daarbij is het ook beter om wat je doet iets te overdrijven ipv bescheiden te zijn, ze indiceren toch altijd minder.) Ik weet niet of je vrouw ook in een rolstoel zit, maar ze heeft waarschijnlijk wel wat moeite om dingen te organiseren. Als je dit goed kunt uitleggen dan vallen een heleboel dingen die je doet, zoals die mailtjes schrijven, onder begeleiding, omdat ze meer dan lichte beperkingen heeft in de zelfredzaamheid en niet in de participatie. Het meegaan naar een dokter, omdat ze het zelf niet allemaal meer goed kan onthouden of interpreteren valt daar ook onder. Als een mantelzorgconsulent daar niet genoeg bij kan helpen geeft Per Saldo, de vereniging van PGB-houders, hier ook cursussen over, hoe je indicatiegesprekken goed voorbereid.
Ik wens je in elk geval sterkte toe. Wanhoop niet, je moet er wellicht voor vechten, maar er kan meer dan je denkt.