Dag lezer.
Ik ben Corine Bloemberg 40 jr en moeder van 2 dochters! Wij zitten in een wat moeilijke situatie als het om mantelzorg gaat!
Eén van mijn dochters heeft epilepsie en nls, en ik ben haar mantelzorger. Maar zelf heb ik diabetes type 1 en draag een pomp !
Wie herkent dit soort zorgsituatie en wil ervaringen uitwisselen als je binnen een gezin met twee verschillende aandoeningen en of ziektes te maken hebt ?
Corine.
(contactgegevens bekend bij de redactie)
reacties
Y. Mus
02-11-2009 09:15
Hallo Corinne,
Ik herken de situatie maar al te goed. Ik ben moeder van twee autistische kinderen waarvan er één een visusprobleem erbij heeft. Zelf ben ik moeilijk ter been. Daarvoor heb ik een WMO huishoudelijke hulp aanvraag moeten doen en jawel ook de invalideparkeerkaart. Als zoals in mijn geval alle gezinsleden hulp nodig hebben wordt het een janboel als je indicaties moet gaan aanvragen. De meest genante situaties doen zich daarbij voor. Zoals dat mijn zoon met een autistisch en visus en motorisch probleem rustig het huishouden kon gaan doen voor de moeder zodat zij geen hulp van buitenaf hoefde aan te vragen. En ikzelf kon rustig een "agressieve zoon" fysiek in bedwang houden terwijl ik amper op mijn eigen benen kan staan. En zo kan ik nog een hele grote beerput erbij open trekken.
TOT OP ZEKERE HOOGTE KUN JE MANTELZORGEN, maar de beperkingen van jezelf zijn tevens ook de grens.
En nu de positieve kant van de zaak. Probeer in elk geval de leuke kanten van het ouderschap en van diegene die je verzorgt in het oog te houden. Ik merk dat ik dat koste wat kost moet verdedigen. Een probleem is vaak daarbij dat men het liefste mij als moeder inzet voor alle begeleiding en alle verzorging en dat gaat ten ene malen niet. Ik heb gekozen voor het moederschap en NIET voor de hulpverlening. Dat moeten de professionals maar doen. ( Je ontkomt er niet aan dat je hulp verleent in een huishouden zoals het mijne, het moet alleen de spuigaten niet uitlopen)
groetjes Y. Mus
Ik herken de situatie maar al te goed. Ik ben moeder van twee autistische kinderen waarvan er één een visusprobleem erbij heeft. Zelf ben ik moeilijk ter been. Daarvoor heb ik een WMO huishoudelijke hulp aanvraag moeten doen en jawel ook de invalideparkeerkaart. Als zoals in mijn geval alle gezinsleden hulp nodig hebben wordt het een janboel als je indicaties moet gaan aanvragen. De meest genante situaties doen zich daarbij voor. Zoals dat mijn zoon met een autistisch en visus en motorisch probleem rustig het huishouden kon gaan doen voor de moeder zodat zij geen hulp van buitenaf hoefde aan te vragen. En ikzelf kon rustig een "agressieve zoon" fysiek in bedwang houden terwijl ik amper op mijn eigen benen kan staan. En zo kan ik nog een hele grote beerput erbij open trekken.
TOT OP ZEKERE HOOGTE KUN JE MANTELZORGEN, maar de beperkingen van jezelf zijn tevens ook de grens.
En nu de positieve kant van de zaak. Probeer in elk geval de leuke kanten van het ouderschap en van diegene die je verzorgt in het oog te houden. Ik merk dat ik dat koste wat kost moet verdedigen. Een probleem is vaak daarbij dat men het liefste mij als moeder inzet voor alle begeleiding en alle verzorging en dat gaat ten ene malen niet. Ik heb gekozen voor het moederschap en NIET voor de hulpverlening. Dat moeten de professionals maar doen. ( Je ontkomt er niet aan dat je hulp verleent in een huishouden zoals het mijne, het moet alleen de spuigaten niet uitlopen)
groetjes Y. Mus