Als moeder van een kind met een ernstig autisme-stoornis ben ik heel blij met een artikel dat ik las, maar tegelijkertijd ben ik ook weer hartstikke boos geworden.

Ik las het bericht in de nieuwsbrief van Zorg en Welzijn, waar aandacht wordt gevraagd voor mantelzorgers bij GGZ-patiënten. Mevrouw Sweers geeft treffend aan waarmee de (mantel)verzorgers van GGZ-patiënten te kampen hebben. Heel goed gedaan.

Maar er staat één zinnetje in haar verhaal waar veel meer aan vastzit dan uit haar stuk blijkt. In de eerste alinea staat: "De aandacht voor en ondersteuning van de mantelzorger ligt op het bordje van de gemeente, maar die is niet erg bekend met de GGZ."
En dat is helaas maar al te waar. Je moest eens weten op welke manieren ikzelf op het gemeentehuis door een stelletje onnozele ambtenaren aan de kant werd gezet. Geen verstand van zaken, onwil om zich in mijn problemen te verdiepen, stik-eigenwijs en v.w.b. de dubbele problematiek totale onbenul. Ik wordt er nog kwaad om.
Pas nu ik een paar keer kontakt heb gehad met een (betaalde) mantelzorgmakelaar, die ook met mij naar de gemeente is geweest. gaat het beter.

Maar door dat artikel ben ik ook boos geworden op mijn 'collega'-mantelzorgers. Zij moeten veel meer van zich laten horen. Als ouders van kinderen (grote en kleine) met een beperking, moeten ze eerst gaan beseffen dat zij ook mantelzorgers zijn en vervolgens moeten ze dan heel duidelijk aandacht voor hun problemen vragen. Zij hebben het vaak net zo en soms veel meer moeilijk als oude mantelzorgers die bijvoorbeeld voor een demente partner zorgen.

Het verhaal heb ik gelezen in een nieuwsbrief van "Zorg en Welzijn" en daar stond ook een verwijzing naar een bericht van het Trimbos Instituut zag ik, maar daar moet je voor betalen.

Ouder-mantelzorgers, sterkte gewenst en zet 'm op!

Marion v.d.Sp.