- jonge mantelzorgers
- zorgen voor visueel gehandicapte moeder
- Werkende mantelzorgers
- In de instellingen.
- Hoe verder in 2012
- 'Ik leef´
- Niets nieuws onder zon
- Je wordt er niet goed van.
- Aandacht voor bijzondere mantelzorgers.
- En laat je stem horen
- Mantelzorg-ouders opgelet!
- Mantelzorgplicht voor iedereen?
- Let op uw mantelzorgers
- Mantelzorgers en verzorgingshuizen.
- mantelzorger bij hoogbegaafden.
- makelaar of consulent ?
- vragen 1 t/m 7
- vraag en antwoorden 1
- vraag en antwoorden 2
- vraag en antwoorden 3
- vraag en antwoord 4
- vraag en antwoorden 5
- vraag en antwoorden 6
- vraag en antwoorden 7
- vraag en antwoorden - conclusies
Graag breng ik een groep mantelzorgers voor het voetlicht waar tot nog toe helemaal geen overheidssteun voor is. Niet financieel en niet in praktische hulp. Ik ben zo'n mantelzorger en vraag via deze weg ook landelijke aandacht voor mensen in eenzelfde positie. Het gaat om ouders van hoogbegaafde kinderen. Met sommige hoogbegaafde kinderen gaat het prima. Ze krijgen extra uitdagend materiaal aangeboden op school, voelen zich goed en ontwikkelen zich goed. Bij zo'n 20 tot 40% ontstaan echter problemen. Vaak ernstige problemen: gedragsproblemen, stoornis in het autistisch spectrum, depressies en soms zelfs zelfmoordneigingen.
Ik heb zelf twee hoogbegaafde kinderen. Met de oudste gaat het goed. Door alertheid van mijn man en mij en medewerking van school, kunnen wij haar voldoende begeleiding en uitdaging bieden zodat zij vooral van haar talenten kan genieten, zonder dat haar hoogbegaafdheid problemen geeft.
De jongste (6 jaar) daar gaat het veel minder goed mee. Met man en macht proberen we te voorkomen dat hij in een depressie beland. Op school doen ze hun uiterste best voor hem maar dat is niet voldoende. Hij heeft meer nodig dan in het huidige schoolsysteem mogelijk is. Er zijn wel afdelingen voor hoogbegaafde kinderen maar daar bestaan lange wachtlijsten voor en bovendien is het de vraag hoeveel van deze scholen de economische crisis overleven. De afdelingen (Leonardo onderwijs) krijgen nl. alleen de basisvergoeding per basisschoolkind. Meerkosten voor deze vorm van bijzonder onderwijs moet de school zelf bekostigen.
Hulpverlening is er niet. Begeleidingsdiensten en reguliere hulpverlening zijn niet ingesteld op de problemen van hoogbegaafdheid. Natuurlijk kunnen we wel met onze zoon naar een psycholoog. Maar dan behandelt deze alleen de depressie, niet de problemen rondom hoogbegaafdheid.
Kortom: tijd dat er voor deze kinderen en hun ouders hulpbronnen worden aangeboord. Daarom is er een petitie gestart. Informatie daarover vindt u in de onderstaande mail die ik ontvangen heb. Kan er binnen de landelijke webkrant aandacht besteed worden aan dit onderwerp en de petitie? Dat zou een erg welkome steun in de rug zijn voor mij als moeder, en voor veel andere moeders en vaders.
Alvast hartelijk dank voor het stil staan bij deze problematiek.
Met vriendelijke groet,
Jolanda Molemaker.
(Adresgegevens bekend bij redactie)
-----
Geachte heer of mevrouw
Eergisteren ben ik een petitie gestart
De petitie vraagt de minister om leonardoscholen te erkennen als zijnde
speciaal onderwijs met de daarbij behorende vergoeding
Daarnaast vraagt de petitie om voor hoogbegaafde kinderen in het
reguliere basisonderwijs het aanvragen van een rugzakje mogelijk te maken
gezien uw betrokkenheid bij het onderwijs aan hoogbegaafde kinderen ben
ik zo vrij u hiervan door deze mail op de hoogte te brengen
de petitie is te lezen en te ondertekenen via de volgende link:
http://leonardoschool.petities.nl/
Natuurlijk zou ik het erg op prijs stellen als u, uw eigen relaties op
de hoogte stelt van het bestaan van deze petitie of de link achterlaat
op websites.
Voor een burgerinitiatief zijn 40000 handtekeningen nodig
Alvast vriendelijk bedankt voor de genomen moeite,
met vriendelijke groet
Lenie Wijkstra
Nu zit mijn dochter in het eerste jaar van het tweetalig gymnasium; nog steeds doet ze weinig en haalt ze goede resultaten. Maar ze heeft nu eindelijk vriendinnen, gelijkgestemden... Wat een feest!
Nee, ik vind niet dat ik haar mantelzorger ben; gewoon moeder van een bijzonder meisje!
Ook ik voel me geen mantelzorger. Het is dat ik bij een Steunpunt voor Mantelzorgers werk, anders had ik er nooit bij stil gestaan dat het etiketje mantelzorgers op mij van toepassing is. Er zijn trouwens heel veel mensen die zich geen mantelzorger voelen terwijl ze het toch zijn. Ik hoor vaak in mijn werk "Ik ben geen mantelzorger. Ik ben gewoon zijn haar moeder/vader/kind/broer/zus/vrien(in)."
Natuurlijk is niet elke ouder van een hoogbegaafd kind mantelzorger. Net zoals je niet automatisch mantelzorger bent als je vader/moeder wordt. Pas als je kind langdurig lichamelijke/psychische klachten heeft, wordt je mantelzorger. Ook als je het zelf niet zo noemt. In Nederland hebben we nu eenmaal veel etiketjes die je opgeplakt kunt krijgen, gevraagd maar ook ongevraagd.
Ik noem mezelf niet graag mantelzorger maar ben het helaas wel. Soms kan die term handig zijn om aan te geven dat er wat aan de hand is. Voor de buitenwereld is dat lang niet altijd duidelijk.
Graag wil ik je laten weten dat ik sindskort ben begonnen met een bureau voor begeleiding en hulp aan hoogbegaafde kinderen. Jammergenoeg wordt dit voor ouders nog steeds niet vergoed, wat natuurlijk waanzinnig is! Mocht je meer informatie willen, kijk dan op mijn website: www.dubbel-plus.nl
Met vriendelijke groet,
Wendy van Beurden