- Op de verpleegafdeling.
- mantelzorg in de psychiatrie.
- Helpende hand
- Ik weet 't niet meer!
- Sex in een rolstoel?
- Steile hellingen en drempels
- Ik raak alles kwijt
- "Zorgvoormijzelfavondje"
- Kracht om door te gaan
- even dit
- Dit overkwam mij.
- Ayol en Arthur.
- Digitale hulp bij dementie.
- En toch!!!
- We staan samen om haar heen...
- Zo maar dubbel mantelzorger.
- Een andere koers.
- Praktijkondersteuners en mantelzorgers
- Controverse tussen thuiszorg en mantelzorg.
- Mantelzorg en een andere cultuur.
- mantelzorger en medewerker wensambulance.
- Ik moet even mijn verhaal kwijt.
- mantelzorger voor mijn partner
- Opofferen hoeft niet.
- Lotgenotencontact
- dat wat zin geeft aan mijn leven
- Het verhaal van Claudia
- Doodmoe na zo'n aanval
- Mijn moeder, mijn kind.
- Kan het zwaarder?
- Ik had ook een leuke kantoorbaan.
- Mantelzorger van lang geleden.
- In het hospice.
- “ Hé,hallo!. Ik ben er ook nog!”
Soms moet je een ommedraai in je leven maken, een ingeving volgen waardoor je iets heel anders gaat doen.
Dat overkwam Inge van Beuningen. 21 jaar was zij werkzaam in de techniek als scheepswerktuigkundige. Op een gegeven moment viel er een zware schaduw over haar geluk. Haar echtgenoot kreeg maagkanker.
Naast haar werk buiten de deur werd Inge thuis mantelzorger, zoals zij zelf aangeeft: “in voor en tegenspoed”. Jarenlang heeft zij haar man verzorgd. En zoals zo vaak in een mantelzorgtaak, was ook dit een ' levenslange' zorgtaak. Er kwam een einde aan door het overlijden van haar echtgenoot.
Gelukkig kon haar zwager aan Inge steun verlenen. Die broer van haar man wist heel goed wat Inge moest doormaken. Hij was zelf geconfronteerd met een groot verlies. Zijn vrouw was ook overleden.
Na verloop van tijd scheen er toch weer geluk in Inge’s leven te gaan komen. Zij en haar zwager werden verliefd op elkaar en gingen samen verder. Ze zijn later ook met elkaar getrouwd.
Lang mocht dat geluk echter niet duren. Opnieuw moest Inge de mantelzorgtaak op zich nemen toen ook haar tweede man kanker kreeg. Twee jaar later bleek namelijk dat hij longkanker had. En opnieuw was Inge’s zorgtaak levenslang. Een half jaar na de constatering stierf ook deze man.
Het zal niemand verbazen dat er voor Inge een heel zware tijd aanbrak.
Des te meer waardering mag er voor haar zijn, toen zij besloot om de ervaringen die zij opgedaan heeft, in het technische bedrijfsleven zowel als in de mantelzorg, te combineren om daarmee anderen van dienst te kunnen zijn. Zij volgde de HBO-opleiding voor mantelzorgmakelaar en slaagde daarvoor met vlag en wimpel.
Nu heeft zij een eigen praktijk als mantelzorgmakelaar in Den Bosch ("http://www.ibhuman.nl") en kan zij door haar grote kennis van het bedrijfsleven én door haar ervaringen vanuit twee intensieve mantelzorgperiodes de mantelzorgers die advies en begeleiding nodig hebben heel adekwaat van dienst zijn. Zowel in hun werksfeer als in hun thuissituaties. Inge mag gerust een super ervaringsdeskundige worden genoemd.