Hallo,

Mijn naam is Manu en ik ben 20 jaar. Ik zorg al sinds mijn 16de voor mijn zieke moeder. Ze heeft een CVA gehad en daarnaast heeft ze diabetes, reuma, hoge bloeddruk en is kortademig. Ik heb een broertje van 17 maar die woont al sinds 2 jaar in een internaat ergens in Gelderland.

Omdat ik de enige vrouw ben naast mijn moeder is het in onze cultuur (Congo, Kinshasa) verplicht dat het kind voor de moeder zorgt. Ik heb met veel moeite mijn MBO diploma’s nivo 3 (Boekhoudkundig medewerker) en nivo 4 (Administrateur) behaald. Nu werk ik helaas als postbezorgster en zoek een bijbaan omdat ik in september HBO International business and management services op de Haagse Hogeschool wil gaan doen.

Ik moet wel zeggen dat het erg moeilijk voor mij is om te leven. Omdat ik nu tijdelijk werk, ben ik vaak thuis en moet ik van die rotklusjes doen die mijn vader MOET doen! Ik moet het een en ander nabellen, brieven versturen etc., waardoor ik geen tijd voor mezelf heb. Het liefst lees ik een boek of doe een spel woordenzoeker op de pc maar sinds de ziekte van mijn moeder lukt het niet.

Ik heb thuiszorg maar die komt alleen voor een paar uurtjes. Mijn moeder wordt gewassen, geprikt (reumaprik) en er wordt schoongemaakt. Maar daarnaast moet ik ook koken, afwassen, strijken etc.

Ik ben een heel verlegen meisje die niet assertief is. Soms wil ik NEE zeggen, maar mijn vader heeft vaak de neiging om te zeggen, als jij het niet doet wie moet het anders doen?! En wanneer hij dat zegt, dwingt hij mij alsnog om dat te doen wat hij wilt.

Soms voel ik me echt dom omdat ik me niet ontwikkel. Ik zit steeds in de omgeving van verzorgen. huishouding. Ik kom moeilijk weg. Ik wil mijn eigen rustige plek hebben, en als het zo doorgaat dan ben ik bang mijn HBO niet te halen. Ik kan geen rust krijgen omdat mijn vader moet eten/drinken/administratie regelen. Ik wil graag een cursus assertief worden volgen, zodat ik sterker in mijn schoenen kan staan.

Ten slotte volg ik een cursus cultuurpsychologie zodat ik kan achterhalen of wat ik meemaak ongeveer te vergelijken is met de cultuur van Congo. En ik probeer me toch te ontwikkelen.

Dit moest ik echt kwijt! Omdat ik me soms erg rot voel en ik een einde aan mezelf wil maken en soms ook omdat ik met niemand erover kan praten.

Alvast dank voor uw luisterend oor.

Manu.