Mijn verhaal
- Op de verpleegafdeling.
- mantelzorg in de psychiatrie.
- Helpende hand
- Ik weet 't niet meer!
- Sex in een rolstoel?
- Steile hellingen en drempels
- Ik raak alles kwijt
- "Zorgvoormijzelfavondje"
- Kracht om door te gaan
- even dit
- Dit overkwam mij.
- Ayol en Arthur.
- Digitale hulp bij dementie.
- En toch!!!
- We staan samen om haar heen...
- Zo maar dubbel mantelzorger.
- Een andere koers.
- Praktijkondersteuners en mantelzorgers
- Controverse tussen thuiszorg en mantelzorg.
- Mantelzorg en een andere cultuur.
- mantelzorger en medewerker wensambulance.
- Ik moet even mijn verhaal kwijt.
- mantelzorger voor mijn partner
- Opofferen hoeft niet.
- Lotgenotencontact
- dat wat zin geeft aan mijn leven
- Het verhaal van Claudia
- Doodmoe na zo'n aanval
- Mijn moeder, mijn kind.
- Kan het zwaarder?
- Ik had ook een leuke kantoorbaan.
- Mantelzorger van lang geleden.
- In het hospice.
- “ Hé,hallo!. Ik ben er ook nog!”
Ze heeft de mantelzorg voor haar man (cva-patiënt). Aanvankelijk kon ze die zorgtaak nog redelijk combineren met haar baan. Ze werkte twee keer zo hard voor de baas, die op alle mogelijke manieren meewerkte. Maar al gauw ontdekte ze, dat de beleidsplannen gezondheidszorg niet helemaal overeenkwamen met de werkelijkheid. Uiteindelijk sloeg ook voor haar (en haar man) het noodlot toe en verloor zij haar betrekking.
Een periode van "werkeloosheid" brak aan.
Mede door het (digitale) lotgenotencontact kon El echter kortgeleden het volgende bericht (krabbel) in de contacthyve 'Mantelzorgcontact' zetten.
Ze schreef:
"Hallo allemaal,
Ook eens tijd voor goed nieuws. Toen ik ruim een half jaar geleden mijn baan kwijt raakte omdat het niet meer te combineren was met de zorg voor mijn man kreeg ik van verschillende van jullie de vraag waarom ik niet voor een pgb ging.
Tot dan toe was mijn ervaring met het ciz niet zo positief als het om realistisch indiceren ging, dus ik verwachtte niet dat een pgb genoeg op zou kunnen leveren om het extra werk van de administratie erbij te nemen.
Nu na een half jaar 'niets' doen, ben ik weer wat uitgerust en leek die administratie niet meer zo'n belasting. Bovendien verliep de indicatie toch.
Met in het achterhoofd de wens om over te stappen op een pgb en dan deels mijzelf daaruit te laten betalen ging ik het indicatiegesprek in. Ik had al aangegeven dat ik liever een huisbezoek wilde dan een telefonische indicatie.
Ook eens tijd voor goed nieuws. Toen ik ruim een half jaar geleden mijn baan kwijt raakte omdat het niet meer te combineren was met de zorg voor mijn man kreeg ik van verschillende van jullie de vraag waarom ik niet voor een pgb ging.
Tot dan toe was mijn ervaring met het ciz niet zo positief als het om realistisch indiceren ging, dus ik verwachtte niet dat een pgb genoeg op zou kunnen leveren om het extra werk van de administratie erbij te nemen.
Nu na een half jaar 'niets' doen, ben ik weer wat uitgerust en leek die administratie niet meer zo'n belasting. Bovendien verliep de indicatie toch.
Met in het achterhoofd de wens om over te stappen op een pgb en dan deels mijzelf daaruit te laten betalen ging ik het indicatiegesprek in. Ik had al aangegeven dat ik liever een huisbezoek wilde dan een telefonische indicatie.
En het liep goed! Een ruime indicatie, passend bij de zorg die mijn man nodig heeft. Ik kan er gemakkelijk de thuiszorg die we nu krijgen uit betalen, en dan blijft er nog genoeg over voor een basisinkomen voor mij. Meer dan de WW, in elk geval.
Dat geeft mij genoeg rust om uit te werken op welke manier ik nog bij kan en wil klussen om ook nog zelf aan het werk te blijven, en niet alleen te zorgen.
Dus 'thanks' voor het meedenken.
Dat geeft mij genoeg rust om uit te werken op welke manier ik nog bij kan en wil klussen om ook nog zelf aan het werk te blijven, en niet alleen te zorgen.
Dus 'thanks' voor het meedenken.
El, een mede-contacthyver."
(naam bij redactie bekend.)
(naam bij redactie bekend.)