Overdenking van een ex-mantelzorger

Wanneer ik de ander iets heb kunnen geven:
Een beetje vreugd, troost en wat geluk,
wanneer ik dat wat zin geeft aan mijn leven
in woorden mocht vertalen;
als' k de druk van iemand die gebukt ging onder zorgen
wat mocht verlichten, zonder dat ik 't wist,
als 'k mocht wijzen op de grote, de grote
morgen
dat alle tranen van de ogen zijn gewist,
dan voel ik mij heel klein, dankbaar en
tevreden;
wie ben ik, dat ik dat heb mogen volbrengen,
dat ik met rust en de kracht heb gestreden,
samen met sterkte en liefde kon vermengen;
tot het einde dat onvermijdelijk kwam.
Gedachten aan hen die gingen,
als het was een vriend, kind, vrouw of man;
altijd zullen blijven de herinneringen!
- - - - - - -
dichter niet bekend bij de redactie.

Ontvangen van Albert E. Stokvis via de contacthyve.