- Op de verpleegafdeling.
- mantelzorg in de psychiatrie.
- Helpende hand
- Ik weet 't niet meer!
- Sex in een rolstoel?
- Steile hellingen en drempels
- Ik raak alles kwijt
- "Zorgvoormijzelfavondje"
- Kracht om door te gaan
- even dit
- Dit overkwam mij.
- Ayol en Arthur.
- Digitale hulp bij dementie.
- En toch!!!
- We staan samen om haar heen...
- Zo maar dubbel mantelzorger.
- Een andere koers.
- Praktijkondersteuners en mantelzorgers
- Controverse tussen thuiszorg en mantelzorg.
- Mantelzorg en een andere cultuur.
- mantelzorger en medewerker wensambulance.
- Ik moet even mijn verhaal kwijt.
- mantelzorger voor mijn partner
- Opofferen hoeft niet.
- Lotgenotencontact
- dat wat zin geeft aan mijn leven
- Het verhaal van Claudia
- Doodmoe na zo'n aanval
- Mijn moeder, mijn kind.
- Kan het zwaarder?
- Ik had ook een leuke kantoorbaan.
- Mantelzorger van lang geleden.
- In het hospice.
- “ Hé,hallo!. Ik ben er ook nog!”
Fijn. Na een lange werkdag thuis, heerlijk.
Vanmorgen is de thuiszorg geweest. Prima. Die heb ik omdat ik voor mijn moeder zorg.
Mijn moeder is 60 en heeft alzheimer. We wonen samen.
Maar tussen de middag was er kennelijk helemaal niemand !!?? Mijn moeder heeft vandaag dus van tien tot zes helemaal alleen gezeten. Zonder lunch, een snack, wat drinken!!! Hier wordt ik zo verdrietig van (op zaterdag-na-middag is er niemand bereikbaar). Ik wordt hier zo verdrietig van én boos. Begrijpen doe ik het niet meer. Maandag dus maar weer een gesprek aanvragen.
De vaat in de gootsteen en niet in de afwasmachine! Allemaal van die kleine grote dingen (blèèèr!). Raak zo het vertrouwen ook kwijt. Ik geef de zorg met heel veel moeite uit handen en reken er dan op dat het goed komt. En dan weer zo’n dag.
Ik dacht, ik schrijf het maar even van me af, dan ben ik het kwijt voor nu en kan ik daarna toch wat prettiger zaterdagavond houden.
Ja, ook ik hoor dus bij de mantelzorgers.
Mijn moeder is 60 en heeft zoals ik al schreef, alzheimer! We wonen samen.
Het ergste van de ziekte is dat ik iedere dag een stukje van mijn moeder verlies. mijn moeder is mijn kind en ik ben de moeder. vier dagen per week gaat ze naar de dagopvang (waar veel oudere mensen zitten) helaas !!! Gelukkig heeft zíj het meestal wel naar haar zin.
Ik werk vier dagen in de week, door heel Nederland heen. Heb een hele leuke afwisselende baan waar ik erg mijn ei in kwijt kan. Maar naast mijn baan zorg ik iedere vrije minuut voor mijn moeder. Broers of zussen heb ik niet.
In mijn directe omgeving is er helaaaas helemaal niks, maar dan ook niks voor mantelzorgers. Dat is erg bitter maar helaas.
Mijn moeder is de allerliefste van de hele wereld, waar ik met al mijn liefde voor zorg!! Maar af en toe zou het fijn zijn om eens met iemand te kunnen praten, huilen, lachen, die hetzelfde mee maakt als ik. De dames van de thuiszorg zijn kanjers !!!! Echt, zonder hen zou het onmogelijk zijn. Maar ook daar dus gaat wel eens wat mis. Ik heb vaak het gevoel dat ik overal achter aan moet rennen om alles draaiende te houden en ben af en toe zo moeeee!!
Als iemand tips heeft heel graag, of maak je hetzelfde mee, mail me. (via hyves? dan wel graag onder priveberichten !!!!!!)
Bedankt en groetjes,
Simone
persoonlijke gegevens bekend bij redactie.
Zou je moeder niet een paar dagen naar de dagopvang kunnen, want
dit is zo niet vol te houden. Ik ben 25 jaar vrijwilliger geweest bij
demente bejaarden,en ik weet wat je doormaakt.
Misschien kun je een maatschappelijk werker inschakelen,zodat ze
naar de dagopvang kan.Wij hebben in ons huis ook een logeerhuis,waar demente bejaarden een paar dagen kunnen verblijven zodat je ook eens even een paar dagen er tussen uit kan
Veel sterkte lieve groetjes jose
ik lig weer de halve nacht wakker!!! Omdat ik het niet kan uitstaan dat we zo alleenzijn als mantelzorger.
Jij heb je moeder, en ik heb ook mijn moeder en gehandicapt zoontje,Maar wat is de maatschappij leeg!!!
Wel hebben we de steun van het ziekenhuis, en zorgverleners, maar dat is toch wel erg zakelijk. Echte sociale contacten , die hebben we niet!!!
Ik moet dus doorvechten tot dat ik zelf oud ben, ik hoop nog wat van je te horen!!!
Groetjes,
Nellie Leentvaar