eerste bericht: In de rubriek "Nu" gelezen:

AMSTERDAM - De vakcentrales CNV, FNV en MHP pleiten voor een algemene toegankelijkheid van de arbo-arts.

Nu heeft één op de vijf werknemers geen toegang tot een arts om te praten over gezondheid in relatie tot arbeid, blijkt uit onderzoek van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.

Vice-voorzitter van het CNV Maurice Limmen wijst in een blogdaarbij het kabinet op het strategisch belang van een goede arbozorg.

"Het kabinet wil inzetten op duurzame inzetbaarheid, we moeten allemaal langer aan het werk blijven", schrijft hij. "Dan is toegankelijke arbozorg nodig."

Volgens Limmen willen te veel werkgevers niet investeren in goede bedrijfsgezondheidszorg met mogelijkheden voor preventietaken. Werkgevers volstaan vaak met spreekuurcontracten, stelt hij.

De vakcentrales stellen dat naar eigen zeggen vooral werknemers in het midden- en kleinbedrijf en zelfstandigen zonder personeel geen toegang hebben tot een arboarts om te praten over gezondheid in relatie tot het werk.

Dat willen de werknemersorganisaties gewijzigd zien. Ook werkzoekenden en mantelzorgers zouden volgens de bonden makkelijk terecht moeten kunnen bij een arboarts.

Verzuim

Daarnaast is volgens Limmen verzuim een breder maatschappelijk probleem, niet alleen op de werkvloer maar ook onder vrijwilligers. Ook werkzoekenden en mantelzorgers zouden daarom volgens de bonden makkelijker terecht moeten kunnen bij een arboarts.

"Een concrete oplossing hebben we nog niet, maar we willen graag in gesprek met het ministerie om over een oplossing na te denken", zegt Limmens.

Oplossing

"Een mogelijk oplossing is een wettelijk recht tot toegang tot een arboarts. Ook zou een huisarts meerfaciliteiten kunnen krijgen rond verzuimpreventie."

Tweede bericht, gelezen in dagblad De Stentor:

EPE - Als de Eper gemeenteraad later deze maand het bestemmingsplan Mantelzorg ongewijzigd vaststelt, kunnen mensen die extra hulp nodig hebben een aparte woonruimte in of bij hun woning realiseren voor wie die hulp (op vrijwillige basis) verleent.

Zolang die hulp nodig is, zijn er dus twee huishoudens in één woning. Op basis van bestaande bestemmingsplannen mag dit namelijk niet. Het bestemmingsplan Mantelzorg komt als een aanvulling op de bestaande bestemmingsplannen; het wordt er als een soort raster overheen gelegd.

Als het bestemmingsplan Mantelzorg is goedgekeurd, mag bij een woning een 'afhankelijke woonruimte' worden gebouwd van 60 vierkante meter - bij grote percelen 80 - waar de hulpverlener (mantelzorger) dan kan verblijven. Hiervoor worden de mogelijkheden benut die normaliter gelden voor het realiseren van een bijgebouw.

De voorziening moet wel tijdelijk zijn, voor de duur dat de hulp nodig is. Is die mantelzorg niet meer nodig, dan mag er niet meer gewoond worden en treedt de reguliere bijgebouwen-regeling weer in werking.